livid violet
Het onbewuste ontwaakt voor zijn reis
Aint no mountain high enough… aint no mountain high enough... Ik hoor nog steeds de echo in mijn hart, bloedbad van liefde en kwaad van eigenliefde, het is nu één. Om voor altijd te zijn, niets wat hij ooit was. De verhalen die de ronde doen vertellen dat hij voor zichzelf vocht, maar hij verloor nooit een gevecht van een ander. Hij vocht zijn eigen strijd en leidde zijn leider naar verlossing.
"De vlammen van vreugdevuur"
Vertragend en het bloedende kennende,
Verbrandde ik m´n houten herinneringen
aan het vuur in de vlammen
van m´n razende hitte,
met een houten stok die ik vond,
in de donkere nacht van het bos,
raakte ik een andere stok aan,
om zijn vlammende woede bewust te maken.
Maar toen merkte ik dat de hoogte van de vlammen,
hoger begon te worden
en op dat moment wist ik,
dat het niet m´n eigen vuur was.
🔥
The unconscious awakening to its journey
Aint no mountain high enough… aint no mountain high enough… I still hear the echo in my heart, carnage of love and evil of self-love, it's one now. To be forever, nothing he ever was. The stories circulating tell that he fought for himself, but he never lost a fight to another. He fought his own battle and led his leader to redemption.
"The flames of bonfire."
Slowing down and knowing the bleeding,
I burned my wooden memories
of fire in the flames
of my raging heat,
with a wooden stick I found
in the dark night of the forest,
I touched another stick,
to make its flaming fury conscious.
But then I noticed that the height of the flames,
began to grow higher
and at that moment I knew,
it wasn't my own fire.
mental compass